مجموعه آیاتی که در آن واژه مفسد و فساد و کلماتی که از ریشه فسد مشتق است در قرآن آمده روی هم،41 ایه است.ده آیه از این ایات به اعمال بندگان و تکلیف ومجازات انسانها مربوط نمی شود مانند آیه 127 سوره اعراف ( اتذر موسی و من معه لیفسدوا فی الارض ) که درباره نقل قول از فرعون است که به قوم خود گفته است چرا اجازه می دهید موسی در زمین فساد کند ، معلوم است که نسبت فساد به موسی کلامی است نادرست و باطل که مفهومش صحیح نیست و موضوعیت هم ندارد. نظیر این مورد 9 مورد دیگر است که به همین صورت از مقوله تکلیف انسانها خارج است وانها را در انتهای این مقاله همراه با شأن نزول آنها منضم نموده ایم . اگر این 10 ایه را از مجموع 41 آیه کنار گذاریم مابقی که 31 ایه می ماند در همه آنها مفهوم فساد و مفسد فی الارض و مصداق آنها براحتی تعیین می شود و مشخص می گردد که بر طبق هدایت قرآن مفسد فی الارض کیانند. چون همه این آیات در یک مفهوم اساسی و کلی مشترک اند و محور فساد در ارض در قرآن از این طریق بدست می آید و به مقصود قرآن از بکار بردن این واژه تا حدود زیادی واقف می شویم.